მუსიკა მართლაც სასიამოვნო მოსასმენი იყო მომღერლის ოდნავ ბოხ ხმასაც ეტყობოდა რომ ნიჭიერი იყო მაგრამ აი სიტყვები კი რომლებიც ასე საამოდ მოისმოდა დინამიკებიდან დიდი ვერაფერი ნუგეში იყო ჩვენი გმირისთვის….

And I’m underneath the streetlights
But the light of joy I know
Scared beyond belief way down in the shadows
And the perverted fear of violence
Chokes a smile on every face
And common sense is ringing out the bells
This ain’t no technological breakdown
Oh no this is the road to Hell.

ამასობაში ჩანთიანმა მუტრუკმა შამფურების ამოლაგება დაიწყო რომ მორჩა ოდნავ შეყოვნდა თითქოს რაღაცა არ მოეწონაო თვალები მოჭუტა და გასკვანჩულს ჰკითხა: „რამდენი კილო ხარ ბრატ?“. გაზქურასთან მოფუსფუსემ იკადრა გამოხედვა აათვალიერ ჩაათვალიერა საწყალი ბიჭი და გდე ტო პად სემდისიატ იქნებაო დასკვნა დაუდო. ჩვენმა მეშამფურემაც 5 ცალ გაპრიალებულ შამფურს უკან ჩანთაში დემონსტრაციულად გადაუძახა. ხელები მოიფშვნიტა და სკამზე დაეხეთქა. ცენტრი კი უკრავდა და უკრავდა ოღონდ ამჯერად მომღერალი წინაზე კიდევ უფრო ნაკლებ დამაიდებელი იყო:

Timothy, timothy joe was looking at you,
Timothy, timothy God what did we do?
I must have blacked out just around then
Cause the very next thing that I could see
Was the light of the day again
My stomach was full as it could be
And nobody ever got around to finding timothy….

ამ მომენტზე მხოლოდ მუსიკის ჩამრთველმა მუტრუკმა გადაიხარხარა ეტყობა დანარჩენებმა მარტო რუსული იცოდნენ და სიტუაციის ირონიას ვერ ჩასწვდნენ.
„ჰა ბლიად გამიხმა კუჭი დავიწყოთ უკვე“ – თქვა სკამზე მჯდომმა და დაბმულისკენ წავიდა. აქ კი ნერვებმა ვეღარ გაუძლო სისტემასთან მებრძოლს და საწყლალობლად აფართხალდა. განთავისუფლებას მთელი ტანის დაძაბვით ცდილობდა ყველა კუნთი რომელსაც კი ტვინი გასწვდა სასტიკად დაეჭიმა, კისერზე ძარღვები დაებერა, ჯახირობდა, გაშმაგებული იქნევდა თავს….მის წვალებას მანამ უყურებდნენ სანამ დააქანცულმა თავი მკერდზე არ ჩამოიდო და გაირინდა. შეშლილი სახით უაზროდ მიშტერებოდა იატაკს. ცოტა ხანში იგივე განმეორდა ისევ ფართხალი, ისევ ძარღვების დაჭიმვა, ხრიალიც, ღრიალიც, თავის გიჟივით ქნევა, იმდენი ქნა რომ გადაყირავდა და ცხვირიც გაიტეხა. ამჯერად მაგიდიანად უსიტყვოდ წამოაყენეს.
„ეეე ტო ამან თუ ესე გააგრძელა ბასტურმა კი არა დაბეგვილი ხორცის თოხვლა მოგვიწევს ისევ. მოუფრთხილდით პირუტყვს ამხანაგებო მოუფრთხილდით. მიაქციეთ ყურადღება ხომ ხედავთ ცოფიანია“
„ვინ ხართ რა გინდათ, რას მერჩით, რათ გინდათ ჩემი შეჭმა, გამიშვით რაც მაქვს ფული სულ მოგცემთ წაიღეთ არ დავრეკავ პოლიციაში გეფიცებით არ დავრეკავ ხმას არ ამოვიღებ, ვერავინ გაიგებს…“
„რაო ძმაო არ გამოგდის გაქცევა და ეხლა გვეხვეწები ხო? შიგ გაქვთო რო ყვიროდი კაი იყო?“ – ბავშვივით ნაწყენმა ჩაილაპარაკა ნაჯახიანმა.
„მაგის გამო უნდა მომკლათ ?!?!?! ბოდიში მაპატიეთ გევედრებით არ მინდოდა, ხალხი არა ხართ….“
„არა ძმაო ჩვენ ხალხი არ ვართ. ჩვენ ვართ კაპიტალისტი ღორები ხოდა ღორებთან ლაპარაკს როდის მოუტანია ხეირი. უნდა დაიჭირო და დაკლა თუ არადა თვითონ შეგჭამს თუ მოასწრო ხოდა აგერ ჩვენც დაგასწარით“
„რა კაპიტალისტ……ჰა? ვი….რა გინდათ რას მერჩით ?!?!?! “
„ვუთხრა???
„ჰა უთხარი მაინც დანძრეული აქვს…. ოღონდ მალე ქენი რა შენი ჭირიმე მთელი დღე არ მიჭამია, ნაირამ ნიგვზიანი ბადრიჯანი გააკეთა და ვერ ვჭამე რა კუჭს მატკიებს.“
„გასტრიტი ? საიდან ტო?“
„სოციალისტების ჭამამ იცის….“ – დაიძახა გაზქურასთან აქამდე ჩუმად მდგომმა მუტრუკმა და ტაფაზე მოხრაკული ხახვი სიამოვნებით დაყნოსა.
„ჰა ეხლააა მიდი დაააბრეხვე ყველაფერი, არ მაცალო მოყოლა. რა იცი ხოლმე ეს ჩარევა რა… წინაზე მე ჩაგერიე? არა მითხარი ჩაგერიე, ხელი შეგიშალე??? ხოდა მაცადე რა…- თქვა მელომანმა, რომელიც ეტყობა ამ ბანდის უფროსი იყო.
„ხო კაი კაი ნუ აწიკვინდები ხოლმე პატარძალივით. მიდი მიდი დროზე ქენი…“
მელომანი შემოუბრუნდა და გააგრძელა.
„ხო ესეიგი. რასაც ალბათ მიხვდი ისაა რომ აქ ტყუილად არ მოვსულვართ. ხო, ხო კაპიტალისტები ვართ და სოციალისტებს ვჭამთ და რამე, გემრიელი ხორცი გაქვთ ჩვენი ფულით ნაზარდ-ნასუქები ხართ მაინც და იგრძნობა რა ხარისხი და რამე რაა…ჰაჰაჰაჰა….მაგრამ ეს ყველაფერი უფრო ჩახლართულია ვიდრე შენ გგონია მეგობარო….“ – აქ მუტრუკმა ხმას დაუწია, მისკენ გადაიხარა სახესთან ხელი მიიტანა და იდუმალი ტემბრით ნიშნის მოგებით წარმოსთქვა – „ჩვენ ფინიშის ხაზთან ვართ !!!“

Advertisements